Fosil yakıtların o devasa gölgesi Avrupa semalarından çekiliyor. Bacalardan tüten dumanlar yerini sessiz, temiz ve akıllı bir teknolojiye bırakıyor. Avrupa genelinde yaşanan doğal gaz krizi, kıtanın ısınma alışkanlıklarını kökten sarstı. Gaz vanalarının her an kapanabileceği korkusu, "ısı pompası" devrimini bir tercihten çok, hayati bir zorunluluğa dönüştürdü. EHPA'nın 15 Mayıs tarihli verileri ise bu dönüşümün artık bir kehanet değil, 28 milyonluk dev bir realite olduğunu kanıtlıyor.
Avrupa ekonomisinin lokomotifi Almanya, bu teknolojik göçün en keskin yaşandığı cephe. Yıllarca gaz kazanlarına sadık kalan Alman haneleri, artık rotayı enerji verimliliğine kırdı. Geçtiğimiz yıl devreye alınan her iki yeni sistemden biri artık ısı pompası. Şaka değil; pazar payı yüzde 48’e fırladı. Geleneksel gaz kazanları ise yüzde 44 ile ilk kez ikincil konuma geriledi. Bu sadece bir cihaz değişimi değil; Berlin’in enerji fiyatlarındaki küresel dalgalanmalara karşı kurduğu yeni bir savunma hattı.
Isı pompalarının sert kış şartlarında "çalışmayacağı" yönündeki eski şehir efsaneleri, İskandinavya’nın dondurucu soğuklarında adeta buz kesti. Norveç, Finlandiya ve İsveç’te bin hane başına düşen ünite sayısı 500’ü aşmış durumda. Bu, her iki evden birinin havadan veya topraktan gelen enerjiyle ısındığı anlamına geliyor. Modern mühendislik, eksi 25 derecede bile verimli ısınmanın mümkün olduğunu tüm dünyaya ispatladı.
Hükümetlerin bu geçişteki rolü ise tartışılmaz. Birleşik Krallık, "Boiler Upgrade Scheme" kapsamında hane başına sağladığı 7 bin 500 sterlinlik nakit hibe ile satış hacmini bir yılda yüzde 27 artırdı. Fransa, bin hane başına düşen 216 üniteyle istikrarını korurken; Belçika gazlı sistemlere getirdiği yasal sınırlamalar ve KDV indirimleriyle pazarın önünü açtı. İtalya ve İsviçre de geliştirdikleri teşvik modelleriyle bu dev orkestranın bir parçası haline geldi.
