BEY AMCA ACELENİZ VAR HERHALDE?

Yaşlı adam hastaneye geliyor, sabah erkenden, koluna pansuman yaptıracak fakat sürekli saatine bakıyor pansuman yapacak hemşirede bunu fark ediyor. Yaşlı adama gülümsüyor ve ona şöyle diyor:

‘’Bir randevununuz mu var?’’

Yaşlı adam

‘’Biraz öyle’’ adamcağızın telaşından etkilenen hemşire, işlerini çabuklaştırmaya çalışıyor. Yaşlı adam hemşireye 

‘’Eşimle kahvaltım varda!’’ hemşire yaşlı adamın bu sadakat kokan ve vefalı dolu söylemlerinden çok etkileniyor. 

‘’Ne güzel’’ deyince yaşı adam hemen ilave ediyor.

‘’Eşim huzur evinde kalıyor Alzheimer hastası’’. Bu hemşirenin tabi ki beklemediği bir cevap olunca bir an için şaşkınlığını üzerinden atan hemşire

‘’Peki geç kalırsanız üzülür mü?’’ bu soru karşısında yaşlı adam gülümsüyor ve hemşireye şu cevabı veriyor. 

‘’Eşim beni beş yıldır tanımıyor’’ şaşıran hemşire ‘’Ama sizi tanımıyor ve siz her günoraya mı gidiyorsunuz?’’ diyor. Yaşlı adam şu cevabı veriyor,

‘’O beni tanımıyor olabilir ama ben onu hala tanıyorum’’

                İşte vefa! İşte değer verme! İşte hayatında sana değer veren bir kimse! dünya zenginliklerini bir tarafa koyun, inanın bana hayatta kazanabileceğiniz en büyük zenginlik bu. Sizi unutmayan ve size değer veren birinin olması. İnanın en büyük kazancınız bu ve bu nokta da hayatınızın bir anlam ifade ettiği yerin tam ortası. Lütfen sevdiklerinizi kaybetmeyin. Onları arayın, hâl hatır sorun ve onlara önemli olduklarını hissettirin. Çünkü hayat böyle anlam ifade ediyor. Esen kalın...