Cihad, Tebliğ, Davetçi

Düşünce yolculuğu yazıları-28

CİHAD:

Arapça’da “güç ve gayret sarfetmek, bir işi başarmak için elinden gelen bütün imkânları kullanmak” mânasındaki cehd kökünden türeyen cihad, İslâmî literatürde “dinî emirleri öğrenip ona göre yaşamak ve başkalarına öğretmek, iyiliği emredip kötülükten sakındırmaya çalışmak, İslâm’ı tebliğ, nefse ve dış düşmanlara karşı mücadele vermek” şeklindeki genel ve kapsamlı anlamı yanında fıkıh terimi olarak daha çok müslüman olmayanlarla savaş, tasavvufta ise nefs-i emmâreyi yenme çabası için kullanılmıştır.

Yeryüzünde en büyük vazife cihaddır…

TEBLİĞ:

Sözlükte “bir şeyi veya bir haberi ulaştırmak” anlamındaki teblîğ kelâm ilminde “peygamberlerin yükümlü olduğu tebliğ görevi, onların vahiy yoluyla aldıkları bilgiyi insanlara ulaştırması” demektir

Tebliğ hakikate şahitliktir, hakkı insanlara iletmektir…

Tebliğde üç temel unsurdan söz edebiliriz: 

1- Tebliğ eden, 2- Kendisine tebliğ edilen, 3- Tebliğ edilecek mesaj.

DAVET:

Da‘vet kelimesi Arapça’da masdar olup sözlükte “çağırmak, seslenmek, adlandırmak, dua veya beddua etmek, ziyafete çağırmak, propaganda yapmak” gibi anlamlara gelir. 

Ayrıca da‘vet aynı kökten bir isim olarak “ziyafet yemeği (velîme), dava, şiâr” gibi mânalarda da kullanılmıştır.

Davet kökünün temel anlamı, "birilerini bir şeylere yönlendirmek ve teşvik etmek üzere çağırmak"tır 

4 ana boyutu vardır: 1. Davet edenler, 2. Davet edilenler, 3. Kendisine davet edilen varlıklar ve olgular, 4. Davetin biçimi.

DAVETÇİNİN 10 VASFI

1. Sağlam İman
2. İlim Sahibi Olmak
3. İhlâslı Olmak
4. Sabırlı Olmak
5. Şefkatli ve Merhametli Olmak
6. Doğru ve Güvenilir Biri Olmak
7. Tevâzu Sahibi Olmak
8. Ümitvar Olmak
9. Maddi Yönden Hiç kimseye Muhtaç Olmamak
10. İtîdal (Dengeli Olmak) ,Hikmet ve Güzel öğütle davet etmek