KONYA HABER
Konya
Parçalı bulutlu
13°
Adana
Adıyaman
Afyonkarahisar
Ağrı
Amasya
Ankara
Antalya
Artvin
Aydın
Balıkesir
Bilecik
Bingöl
Bitlis
Bolu
Burdur
Bursa
Çanakkale
Çankırı
Çorum
Denizli
Diyarbakır
Edirne
Elazığ
Erzincan
Erzurum
Eskişehir
Gaziantep
Giresun
Gümüşhane
Hakkari
Hatay
Isparta
Mersin
İstanbul
İzmir
Kars
Kastamonu
Kayseri
Kırklareli
Kırşehir
Kocaeli
Konya
Kütahya
Malatya
Manisa
Kahramanmaraş
Mardin
Muğla
Muş
Nevşehir
Niğde
Ordu
Rize
Sakarya
Samsun
Siirt
Sinop
Sivas
Tekirdağ
Tokat
Trabzon
Tunceli
Şanlıurfa
Uşak
Van
Yozgat
Zonguldak
Aksaray
Bayburt
Karaman
Kırıkkale
Batman
Şırnak
Bartın
Ardahan
Iğdır
Yalova
Karabük
Kilis
Osmaniye
Düzce
45,0351 %0.04
52,9395 %0.25
11.152,86 % 0,09
Ara

Yeryüzünü Yüzlerce Kez Boşaltan Asıl Şehir: MEZARİSTAN

YAYINLAMA:

Mezaristan…

Yeraltı şehri…

Dünyanın en kalabalık nüfusu…

Ve gariptir ki, yeryüzünde dolaşan insan, bu gerçeğin üstünde yürüdüğünü bilmeden yürür.

Toprağın altında, sayısız defa dolmuş, sayısız defa boşalmış bir şehir var.
Öyle bir şehir ki, yeryüzünü yüzlerce, binlerce kez boşaltmış…
Geleni alan, gideni saklayan, suskun ama en kalabalık şehir…
İşte mezaristan…

Yeryüzü…

Bir uğrak yeri.

Bir geçiş alanı.

Bir konaklama…

Ama ne konaklama!

Bir gecelik.

Evet, yalnızca bir gecelik…

Bir yolcunun geceyi geçirmek için uğradığı han gibi,

Dinlenmesi gibi…
Bir nefes alıp gitmesi gibi…

İnsan da öyle…

Geliyor.

Oyalanıyor.

Unutuyor.

Ve gidiyor.

Gariptir ki…

Bu kadar kısa bir kalışa rağmen…

İnsanın ne büyük hedefleri var!

Sanki burada hep kalacakmış gibi planlar…
Sanki ölüm hiç yokmuş gibi yatırımlar…
Sanki kabir diye bir kapı hiç açılmayacakmış gibi hırslar…

Bir gecelik misafir…

Ama saray hesabı yapıyor.

Bir anlık yolcu…

Ama sonsuzluk rolü oynuyor.

 

Mezaristan ise sessizce bekliyor.

Ne bağırır…

Ne çağırır…

Ne ikaz eder…

Ama her taşıyla haykırır.

“Yeryüzünü yüzlerce kez yutmuş bir hakikatim!”

Ve daha garibi:

Her gelen, “ben farklıyım” diyerek geliyor.

Ama hepsi aynı toprağa giriyor.

Aynı sessizlik…

Aynı karanlık…

Aynı bekleyiş…

İnsan…

Kendi hikayesine fazla inanıyor.

Kendi kalıcılığına fazla güveniyor.

Kendi önemini fazla büyütüyor.

Oysa…

Toprak, herkesi eşitliyor.

Zaman, herkesi siliyor.

Ve mezaristan…

Herkesi kabul ediyor.

Ey insan!

Bir düşün…

Yeryüzünde kaç kişi var?

Ve altında kaç kişi yatıyor?

Hangisi kalabalık?

Hangisi kalıcı?

Hangisi gerçek şehir?

Dünya…

Bir bekleme salonu.

Mezaristan…

Bir geçiş istasyonu.

Ve asıl hayat…

Henüz başlamadı.

Ama sen…

Daha başlamamış bir hayatı unutup…

Bitmek üzere olan bir hayata yatırım yapıyorsun.

İşte bütün mesele bu.

Bir gün…

Sen de geleceksin.

Aceleyle.

Hiç planladığın gibi değil…

Hiç hazır olmadığın bir anda…

Ve mezaristan seni de kabul edecek.

Sessizce.

Sorgusuz.

Kaçınılmaz şekilde.

O gün geldiğinde…

Bütün büyük hedeflerin…

Bir avuç toprağa sığacak.

Ve o zaman anlayacaksın:

Bir gecelik dünya için…

Ebedi hayatı ihmal etmenin ne demek olduğunu.

Ve unutma…

Yeryüzü her gün doluyor…

Ama mezaristan…

Yeryüzünü yüzlerce, binlerce kez boşaltmış asıl şehir olarak…

Seni de bekliyor.

Yorumlar
* Bu içerik ile ilgili yorum yok, ilk yorumu siz yazın, tartışalım *